Gittin Yar
Benim gönlüme sevgi sığmaz derdin
Sığdıramadın el olup gittin yar
Hep vefasız poyraz gibi eserdin
Eserdin de yel olup gittin yar
Hatırlayamaz oldum ben ismini
Unuttum hayalini,hem cismini
Yaktım mektuplarını tüm resmini
Yaktım hepsini,kül olup gittin yar
Yüreğimde şimdi acı ve sızı
Vefasız dünyanın en vefasızı
Bastın yüreğime ateşle közü
Sönmedi işte sel olup gittin yar
Zaman bitti, geldi gelecek ecel
Ecelden önce ne olur sen gel
Çeker beni gerisin geriye bir el
Koklamadığım gül olup gittin yar
Gücüm yetmez benim yüce dağlara
Ateş düştü gönlümdeki bağlara
El salladım geçip,giden yıllara
Bana gelmeyen yıl olup gittin yar
Ayhan Kemerci
***********************
El Sallama Boşuna
Zavallı yüreğime saplanırken bir kama
Odamda gözyaşlarım vururken camdan cama
Beni böyle bırakıp gidersende git ama
El sallama boşuna arkandan bakmam oki
Yazılar yazılsada şu anlıma al kandan
Kızıla boyansada dağlarda ki kar kandan
Kuruyup çöl olsanda bundan böyle arkandan
Umut etme boşuna sel olup akmam oki
Unutmak zor olsada bırakırım peşini
Aramam masamda ki kadehimin eşini
Madem ki sen söndürdün bu aşkın ateşini
Hiç uğraşma boşuna yeniden yakmam oki
Murat Demir
************************
Bana Kalbimi Geri
Verme İstemiyorum
Bana kalbimi geri verme son bir hatıra benden sana kırık bir kalp
Bir parçası bende diğeri sende bana kalbimi geri verme
Baktıkça beni hatırla gözyaşlarımı hatırla sen giderken
Ve ölümü hatırla beni anarken
Hatırlıyormusun bilmem ilk tanıştığımız gün
Elinde tuttuğun kırık kalbim pıt pıt atıyordu
Nasıl yanıyordu bir bilsen aşk ateşiydi bu beni büyüleyen
Kalbimi sarhoş eden
Sana da oluyormuydu bilmem
Hiç Ayrılmayacağımızı düşünüyordum
Kim bilebilirdi ki
Bu heyecanlı aşkla yanan kalbin
Birgün parçalanacağını
Kalbimi sana verdim çünkü sana güvendim
Kalbimi sana verdim çünkü
Biliyordum düşürüp kırmazsın onu
Ama onu unutacağın hiç aklıma gelmedi
Bir tren rayı üzerine
Şimdi parçalanan kalbim
Al senin olsun.
Sait Uçar
************************
Deniz Yıldızı
Mestane gecelerde
Bakışın mehtabı yaralar
İntizarın gizemine sokulup
Umut taşır düşlerin
Berzaha kadar…
Leyli fer’e matem vurur
/hasret vurur
Birde sensizlik…
-Dayanamıyorsan-
Yüreğini avuçlarıma bırak
Yıldızlar üşümesin gözlerinde
Salıver umutlarını gökyüzüne
Süreyya’dan uçurtmalarla
Bir sabah;
Ankara’ya uzatıp ellerini
-dokunurken yaralarıma-
/ağustos kokulu mutluluklar
/didârını ıslatırsa
Boğazında düğümlenip hıçkırıklar
Denizi göremezsen bir daha
/denize görünmezsen
Yıldızlar kayarken İstanbul’dan
/Karadeniz’e
Umuda vurup gönül zincirlerini
Son sözlerini söyleyerek
Seni sensiz yaşatan
Şair yaşarken ölür.
Ali Sarılar
